Door twee man verdedigd

Per 1 juli 1985 zijn enkele kleine, maar niet onbelangrijke wijzigingen in de spelregels van kracht geworden. Twee daarvan betreffen Par. 16k. En de toelichting bij Par. 16n. De technische commissie wil in dit bulletin aangeven welke de consequentie van deze twee wijzigingen zijn voor het beoordelen van spelsituaties, waarbij een aanvaller en twee hinderende resp.. verdedigende tegenstanders betrokken zijn.

eerste wijziging

Allereerst de oude tekst van Par. 16k: Tijdens het spel is het verboden een lid van de andere sekse te hinderen of iemand die reeds door een ander wordt gehinderd. Omdat het in feite om twee regels ging, zijn die in de nieuwe tekst als volgt uit elkaar gehaald.
bullet

Par. 16k: Tijdens het spel is het verboden een tegenstander van de andere sekse bij het werpen van de bal te hinderen:
bullet

Par. 16i: Tijdens het spel is het verboden iemand te hinderen die reeds door een ander gehinderd wordt
bullet

Par. 16m is de bestaande tekst van Par. 16i en Par. 16u de bestaande tekst van Par. 16m geworden.

Expliciet is in Par. 16k en in de toelichting bij Par. 16k en 16i opgenomen dat het uitsluitend gaat om het hinderen bij het werpen van de bal en dat er pas sprake is van hinderen als de in balbezit zijnde speler daadwerkelijk tracht de bal te werpen.

Tweede wijziging

De tweede wijziging betreft de toelichting bij Par. 16i en de aangevulde toelichting bij Par. 16n (verdedigd doelen). Hieronder volgen de van belang zijnde passages.

Toelichting Par. 16i:

Indien twee verdedigers aan in balbezit zijnde aanvaller hinderen, dient de scheidsrechter er scherp op te letten of de verdediger die als eerste hinderde voldeed aan de voorwaarden van Par. 16n. Doelt de aanvaller in dat geval, dan is er geen sprake van een overtreding van deze regel (zie ook de toelichting bij Par. 16n). Voldeed echter de als eerste hinderende speler niet aan de voorwaarden van Par. 16n en mislukt de doelpoging of het overspelen naar een vrijstaande aanvaller door het hinderen van twee of meer verdedigers, dan bestraft de scheidsrechter de overtreding met een strafworp

Toelichting Par. 16n:

Indien een aanvaller die gehinderd wordt door een verdediger, die voldoet aan de drie genoemde voorwaarden, toch doelt nadat een tweede verdediger is gaan hinderen, is er geen sprake van een overtreding van Par. 16l, maar wordt de aanvaller bestraft wegens doelen in verdedigende positie. De essentie van deze wijziging resp. aanvulling is dat in de spelsituaties, waarbij een tweede tegenstander een aanvaller gaat hinderen, die al door een tegenstander verdedigd wordt, Par. 16n boven Par. 16l gaat. (Hindert de eerste tegenstander slechts, dan is natuurlijk alleen Par. 16l aan de orde.)

Hinderen en verdedigen

Alvorens de samenhang tussen Par. 16n en de nieuwe Par. 16l aan de hand van de spelsituaties te verduidelijken, bakenen we eerst nog even de al een paar keer genoemde begrippen hinderen en verdedigen af.

Hinderen is het bemoeilij0ken van het werpen van de bal (zie ook spelregelbulletin Nr. 6, ) waarbij pas sprake is als de in balbezit zijnde speler daadwerkelijk tracht de bal te werpen. Correct hinderen van de tegenstander mag, behalve als die tegenstander van het andere geslacht is of al door iemand gehinderd wordt. Correct hinderen mag ook van achter of van opzij. De plaats ten opzichte van de tegenstander doet niet terzake.

Verdedigen is die vorm van hinderen waarbij de aanvaller niet meer mag schieten. Verdedigen heeft dus altijd met schieten te maken. Van verdedigd doelen is sprake als de verdediger hindert en daarbij aan vier voorwaarden voldoet ( Par. 16n):

1. Hij moet binnen armslengte van de aanvaller zijn;
2. Hij moet met zijn gezicht naar de aanvaller toegekeerd zijn;
3. Hij moet daadwerkelijk trachten de bal te blokkeren;
4. Hij moet dichter bij de paal zijn dan de aanvaller.

Omdat verdedigen een vorm van hinderen is heeft de kreet door twee man verdedigd dus heel nauw met Par. 16l te maken.

Spelsituaties

Al doe je het correct, dat wil zeggen je hindert niet te zwaar (Par. 16l), iemand hinderen of verdedigen, die al gehinderd of verdedigd wordt, is verboden. Met andere woorden, als je dat doet bega je een overtreding. En overtredingen waar door een doelkans verloren gaat, worden bestraft met een strafworp voor de tegenpartij (Par. 20a). Slechts in een situatie is Par. 16l niet van toepassing: Wanneer je iemand hindert, die al verdedigd wordt en de aanvaller schiet op dat moment wordt die aanvaller bestraft op grond van verdedigd doelen. We zullen nu een aantal situaties schetsen, waarbij steeds een aanvaller en twee verdedigers betrokken zijn. Achtereenvolgens onderscheiden we situaties waarin een strafworp moet volgen, waarin de scheidsrechter een vrije worp aan de verdedigende partij moet geven en waarin hij moet laten doorspelen. Let wel: overal waar we spreken van hinderen wordt correct hinderen bedoeld.

Strafworp

Een aanvaller (A1) breekt door. Zijn tegenstander (V1) is gepasseerd, maar blijft schuin naast/achter hem hinderen. A1 heeft dus een vrije doelkans. Vervolgens komt V2 erbij waarbij deze voldoet aan de hiervoor genoemde vier voorwaarden. V2 maakt een overtreding, omdat hij een speler verdedigt, die al door een ander gehinderd wordt. Als gevolg van die overtreding gaat de vrije doelkans voor A1 verloren, zodat de scheidsrechter een strafworp moet geven.

A1 heeft een doelkans, A2 heeft de bal. A2 wil A! Aanspelen, maar dat mislukt, omdat A2 in het tijdig en goed toespelen van de bal door V! En V2 gehinderd wordt. De scheidsrechter dient ook in deze situatie een strafworp te geven.

Vrije worp verdediging

A1 breekt door. V1 is gepasseerd en te ver achter om nog te hinderen. V2 neemt over d.w.z. op het moment van schieten voldoet hij aan de vier voorwaarden. A1 heeft dus geen vrije doelkans meer. Tijdens het schieten van A1 slaagt V1 er echter toch nog in te hinderen. Daarmee maakt V1 een overtreding. Omdat V2 reeds aan de vier voorwaarden voor verdedigd doelen voldeed, is er sprake van verdedigd doelen door A1.

A1 breekt door. V1 is gepasseerd en bevindt zich ruim achter A1. A1 schiet, nadat V2 correct heeft overgenomen (aan de vier voorwaarden werd voldaan). De scheidsrechter kent dan aan de verdedigende partij een vrije worp toe, ook al volgde V1 A1 op enige afstand met zijn armen omhoog. In die situatie kan het gedrag van V1 niet meer als daadwerkelijk hinderen beschouwd worden.

Doorspelen

A1 heeft een doelkans. A2 heeft de bal. A2 wordt zowel door V1 als door V2 gehinderd. Als a2 er desondanks in slaagt de bal goed en tijdig naar A1 te werpen, laat de scheidsrechter doorspelen. Door de overtreding van V1 gaat immers geen doelkans verloren.

A1 breekt door. V1 is gepasseerd en doet geen moeite meer om te hinderen. V2 slaagt er nog wel in schuin naast/achter A1 een hinderende houding aan te nemen. Ook in dit geval laat de scheidsrechter gewoon doorspelen.